ای به دل آرزو

پشت پنجره ای رو به دورها تنگ ِ غروب، کودک ِ دل رو به آسمان : می شود فرشته بباری ؟؟

می شود او از دل ِ این ابرهای تیره آغوش گشوده رو به من ِ بی من فریاد

که بیــــــا مسافرت از راه رسید؟؟ !!

بیا که آرام خواهد گرفت  سر ِ پردردت !!

بیا که چشمانت دیگر خیس نخواهد شد !!!

بیا که دیگر هم آغوش  ِ هرزهء تنهایی نخواهی بود ...!

 منم هم آغوش فردای تو ...فردای من و تو !!

هی دل ساده ...!!

بگذریم وقت آن است پنجره را ببندم و زیر لب آرام :

چه آرزوی خیس محالی !!

 

پ ن : ندارد..

/ 0 نظر / 13 بازدید